Minirin

4.1. Wskazania do stosowania

- Moczówka prosta ośrodkowa; - Badanie zdolności zagęszczania moczu przez nerki; - Zapewnienie hemostazy w przypadku niewielkich zabiegów chirurgicznych oraz przed wykonaniem inwazyjnej diagnostyki u chorych z łagodną postacią hemofilii A i łagodną postacią choroby von Willebranda, u których uzyskano pozytywny efekt działania produktu leczniczego po dawce testowej. W wyjątkowych przypadkach produkt leczniczy Minirin można stosować u chorych z umiarkowaną postacią choroby von Willebranda.

4.2. Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie Moczówka prosta ośrodkowa: Produkt leczniczy Minirin, roztwór do wstrzykiwań podaje się w przypadku, gdy nie można zastosować doustnej lub donosowej postaci produktu leczniczego. Dawkę ustala się indywidualnie dla każdego pacjenta po określeniu wpływu produktu leczniczego na diurezę i osmolalność moczu. Zwykle dawka wynosi od 1 do 4 mikrogramów (0,25-1 ml) raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych. Powtórne przyjęcie tej dawki może spowodować osłabienie działania (patrz punkt 4.4). Badanie zdolności zagęszczania moczu przez nerki: Do badania zdolności zagęszczania moczu przez nerki zaleca się następujące, jednokrotne dawki podawane domięśniowo lub podskórnie: 4 mikrogramy (1 ml). Mocz oddany w ciągu pierwszej godziny po podaniu produktu leczniczego Minirin wyklucza się z testu. Przez następne 8 godzin należy zebrać dwie próbki moczu i oznaczyć jego osmolalność. Należy przestrzegać ograniczenia podaży płynów, patrz punkt 4.4.

Zapewnienie hemostazy w przypadku niewielkich zabiegów chirurgicznych oraz przed wykonaniem inwazyjnej diagnostyki u chorych z łagodną postacią hemofilii A i łagodną postacią choroby von Willebranda Dawkę 0,3 mikrograma/kg masy ciała podaje się podskórnie lub rozcieńczoną w 50-100 ml 0,9% roztworu chlorku sodu we wlewie dożylnym przez 15-30 minut. W przypadku uzyskania pozytywnego efektu, dawkę można powtórzyć 1 lub 2 razy w odstępach co 6-12 godzin. Dalsze ponawianie dawki może skutkować słabszym efektem terapeutycznym. U pacjentów z hemofilią A pożądany wzrost aktywności czynnika VIII C jest oceniany z zastosowaniem takich samych kryteriów, jakie stosowane są podczas leczenia koncentratem czynnika VIII. Jeśli wlew dożylny produktu leczniczego Minirin nie prowadzi do oczekiwanego wzrostu aktywności czynnika VIII C w osoczu, leczenie może być uzupełnione przetoczeniem koncentratu czynnika VIII. Leczenie chorych na hemofilię powinno być prowadzone w porozumieniu z laboratorium hematologicznym. Oznaczanie czynników krzepnięcia i czasu krwawienia przed podaniem produktu leczniczego Minirin. Po podaniu desmopresyny wyraźnie wzrasta aktywność czynnika VIII C (VIII:C) i stężenie antygenu czynnika von Willebranda (vWF:Ag) w osoczu. Nie jest jednak możliwe ustalenie jakiejkolwiek zależności pomiędzy stężeniem tych czynników w osoczu i czasem krwawienia, zarówno przed jak i po podaniu desmopresyny. Dlatego, jeśli to możliwe, wpływ desmopresyny na czas krwawienia powinien być sprawdzany indywidualnie u każdego pacjenta. Badanie czasu krwawienia należy wykonywać za pomocą metod standaryzowanych. Oznaczanie czasu krwawienia i osoczowych czynników krzepnięcia powinno być prowadzone we współpracy lub w porozumieniu z laboratorium hematologicznym. Kontrola podczas leczenia Aktywność czynnika VIII C musi być kontrolowana regularnie, ponieważ w kilku przypadkach stwierdzono, że efekt terapeutyczny zmniejszał się wraz z powtarzanymi dawkami. Podczas leczenia produktem leczniczym Minirin należy kontrolować ciśnienie tętnicze krwi. Dawkowanie u specjalnych grup pacjentów Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Produkt leczniczy Minirin, roztwór do wstrzykiwań należy stosować ostrożnie u pacjentów z umiarkowaną i ciężką niewydolnością nerek (patrz punkt 5.2). Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Nie przeprowadzono badań w tej grupie pacjentów. Dzieci Moczówka prosta ośrodkowa: Dzieci powyżej 1 roku: od 0,1 do 1 mikrograma (0,025-0,25 ml) raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych. Dzieci poniżej 1 roku: doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci poniżej 1 roku jest ograniczone. Opisy przypadków wskazują, że odpowiednią dawką początkową jest 0,05 mikrograma (0,0125 ml). Następne dawki powinny być dostosowywane w zależności od wielkości diurezy i stężenia elektrolitów. Badanie zdolności zagęszczania moczu przez nerki: Dzieci powyżej 1 roku: od 1 do 2 mikrogramów (0,25-0,5 ml) w postaci pojedynczej dawki Dzieci poniżej 1 roku: 0,4 mikrograma (0,1 ml) w postaci pojedynczej dawki U dzieci, do badania zdolności zagęszczania moczu przez nerki zaleca się stosowanie głównie produktu leczniczego Minirin w postaci donosowej.

Mocz oddany w ciągu pierwszej godziny po podaniu produktu leczniczego Minirin wyklucza się z testu. Przez następne 8 godzin należy zebrać dwie próbki moczu i oznaczyć jego osmolalność. Należy przestrzegać ograniczenia podaży płynów, patrz punkt 4.4. Zapewnienie hemostazy w przypadku niewielkich zabiegów chirurgicznych oraz przed wykonaniem inwazyjnej diagnostyki u chorych z łagodną postacią hemofilii A i łagodną postacią choroby von Willebranda Postępowanie takie, jak u dorosłych. Sposób podawania Zwykle produkt leczniczy Minirin podaje się dożylnie, ale jeśli zachodzi konieczność, może być także podawany domięśniowo lub podskórnie.

4.3. Przeciwwskazania

− nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, − psychogenna lub nawykowa polidypsja, w wyniku której objętość produkowanego moczu przekracza 40 ml/kg mc./24 godz., − przebyta niestabilna dławica piersiowa i (lub) rozpoznana lub podejrzewana niewydolność układu krążenia oraz inne choroby wymagające podawania leków moczopędnych, − hiponatremia, − zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (ang. SIADH) Dodatkowo, w odniesieniu do wskazań związanych z zapewnieniem hemostazy: − choroba von Willebranda typu II B.

4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Specjalne ostrzeżenia Po przepisaniu produktu leczniczego Minirin, roztwór do wstrzykiwań, zaleca się utrzymanie równowagi wodno-elektrolitowej. Leczenie bez jednoczesnego ograniczenia podaży płynów może prowadzić do zatrzymania płynów i (lub) hiponatremii z występowaniem lub bez występowania objawów podmiotowych i przedmiotowych, patrz punkt 4.8. Dodatkowo, w odniesieniu do badania zdolności zagęszczania moczu przez nerki: W przypadku stosowania do celów diagnostycznych podaż płynów musi być ograniczona do najwyżej 0,5 litra w celu ugaszenia pragnienia, w czasie od 1 godziny przed podaniem produktu leczniczego do 8 godzin po jego podaniu. Badanie zdolności zagęszczania moczu przez nerki u dzieci w wieku poniżej 1 roku należy wykonywać wyłącznie w szpitalu pod ścisłą kontrolą lekarską. Dodatkowo, w odniesieniu do wskazań związanych z zapewnieniem hemostazy: Desmopresyny nie należy podawać w celu uzyskania efektu hemostatycznego dłużej niż 2 dni utrzymującego się krwawienia, ponieważ długotrwałe stosowanie wiąże się z rozwojem tachyfilaksji oraz zmniejszeniem skuteczności terapeutycznej. Dla zapobieżenia przeładowaniu płynami, szczegółowej kontroli należy poddać pacjentów wymagających leczenia środkami moczopędnymi. Specjalną uwagę należy zwracać na ryzyko nadmiernego zatrzymania wody w organizmie i hiponatremii (patrz punkt 4.8). Podaż płynów należy ograniczyć do niezbędnego minimum i regularnie kontrolować masę ciała pacjenta. W przypadku stopniowego wzrostu masy ciała pacjenta, zmniejszenia stężenia sodu w surowicy krwi do wartości poniżej 130 mmol/l lub zmniejszenia osmolalności osocza do wartości poniżej 270 mOsm/kg masy ciała, należy drastycznie ograniczyć podaż płynów i przerwać podawanie produktu leczniczego Minirin.

Minirin, roztwór do wstrzykiwań nie skraca wydłużonego czasu krwawienia u pacjentów z małopłytkowością. Z uwagi na zgłaszane po wprowadzeniu produktu leczniczego Minirin, roztwór do wstrzykiwań do obrotu przypadki zarówno żylnych, jak i tętniczych zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, takich jak zakrzepica żył głębokich, zakrzepica naczyń mózgowych, ostry zawał mięśnia sercowego i udar niedokrwienny, związanych ze stosowaniem desmopresyny w postaci wstrzyknięć we wskazaniach hematologicznych, należy zachować ostrożność przed zastosowaniem produktu leczniczego Minirin w postaci wstrzyknięć u pacjentów z czynnikami ryzyka lub chorobą zakrzepową, miażdżycową chorobą układu krążenia lub miażdżycową chorobą naczyń mózgowych w wywiadzie, bądź po zabiegu angioplastyki. Przed rozpoczęciem leczenia moczówki prostej ośrodkowej należy wykluczyć ciężkie zaburzenia czynności pęcherza moczowego i przeszkodę podpęcherzową. Należy zachować ostrożność u pacjentów, u których istnieje ryzyko zwiększenia ciśnienia śródczaszkowego. U dzieci, osób w podeszłym wieku i osób ze stężeniem sodu w surowicy na poziomie dolnej granicy normy, istnieje większe ryzyko wystąpienia hiponatremii. Leczenie produktem leczniczym Minirin, roztwór do wstrzykiwań należy przerwać lub ostrożnie dostosować w przypadku wystąpienia ostrych chorób z zaburzeniami wodno-elektrolitowymi (takich jak uogólnione zakażenie, choroby przebiegające z gorączką, zapalenie żołądka i jelit) oraz w przypadku nadmiernego krwawienia i należy dokładnie kontrolować równowagę wodno-elektrolitową. Szczególną uwagę należy zwrócić w przypadku, gdy desmopresyna jest podawana w skojarzeniu z innymi lekami wpływającymi na homeostazę wody i sodu (patrz punkt 4.5). U pacjentów leczonych długotrwale innymi lekami wpływającymi na homeostazę wody i sodu, produkt leczniczy Minirin, roztwór do wstrzykiwań należy podawać po potwierdzeniu normalnego stężenia sodu. Należy zachować ostrożność u pacjentów z umiarkowaną i ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 50 ml/min.), ponieważ działanie antydiuretyczne leku może ulec przedłużeniu. Przedłużone działanie antydiuretyczne może zwiększyć ryzyko wystąpienia hiponatremii, jeśli wytyczne dotyczące ograniczenia podaży płynów nie będą ściśle przestrzegane. Sód Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”. Ten produkt leczniczy zawiera 3,5 mg sodu w jednej ampułce, co odpowiada 0,2% zalecanej przez WHO maksymalnej 2g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Produktu leczniczego Minirin roztwór do wstrzykiwań nie wolno stosować u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą (patrz punkt 4.8).

4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Szczególną uwagę należy zwrócić w przypadku, gdy desmopresyna jest podawana w skojarzeniu z innymi lekami wpływającymi na homeostazę wody i (lub) sodu, np. opioidami, selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI, ang. selective serotonin reuptake inhibitors), trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi (TCA, ang. tricyclic antidepressants), niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NSAID, ang. nonsteroidal anti-inflammatory drugs), chloropromazyną, karbamazepiną i niektórymi lekami przeciwcukrzycowymi z grupy sulfonylomocznika, ponieważ równoczesne stosowanie może prowadzić do zwiększonego ryzyka zatrzymania płynów i (lub) hiponatremii (patrz punkt 4.4). Jest mało prawdopodobne, aby produkt leczniczy Minirin, roztwór do wstrzykiwań wchodził w interakcje z lekami wpływającymi na metabolizm wątrobowy, gdyż w badaniach in vitro z mikrosomami ludzkiej wątroby wykazano, że produkt leczniczy Minirin, roztwór do wstrzykiwań nie ulega znaczącemu metabolizmowi wątrobowemu. Nie przeprowadzano jednak formalnych badań in vivo nad interakcjami.

4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża Opublikowane dane dotyczące ograniczonej liczby ekspozycji podczas ciąży u kobiet z moczówką prostą ośrodkową (n = 53), jak również dane dotyczące ekspozycji podczas ciąży u kobiet z powikłaniami krwotocznymi (n = 216), wskazują, że desmopresyna nie ma niepożądanego wpływu na przebieg ciąży lub stan zdrowia płodu i (lub) noworodka. Do chwili obecnej brak jest innych istotnych danych epidemiologicznych. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka i (lub) płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy. Należy zachować ostrożność w przypadku przepisywania leku kobietom w ciąży. Badania nad reprodukcją zwierząt nie wykazały istotnego klinicznie wpływu na rodziców i potomstwo. Karmienie piersią Wyniki badań zawartości desmopresyny w mleku kobiet karmiących piersią otrzymujących desmopresynę w dużych dawkach (300 mikrogramów donosowo) wskazują, że ilość desmopresyny, jaka może być przekazana dziecku, jest znacznie mniejsza od ilości niezbędnej do wywołania wpływu na diurezę. Dlatego też nie uważa się za konieczne przerywania karmienia piersią. Płodność Badania desmopresyny na zwierzętach nie wykazały upośledzenia płodności u samców i samic szczurów.

4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Produkt leczniczy Minirin, roztwór do wstrzykiwań nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

4.8. Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęstszym działaniem niepożądanym zgłaszanym po wprowadzeniu produktu leczniczego Minirin do obrotu jest hiponatremia. Odnotowano rzadkie przypadki ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym wstrząsu i reakcji anafilaktycznych/anafilaktoidalnych, związanych z podawaniem produktu leczniczego Minirin (patrz punkt 4.4). Więcej szczegółów przedstawiono poniżej w sekcji „Opis wybranych działań niepożądanych”. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Poniższa tabela opiera się na częstości występowania działań niepożądanych zgłoszonych w badaniach klinicznych z zastosowaniem desmopresyny do wstrzykiwań o stężeniu 4 μg/ml, prowadzonych u dorosłych leczonych z powodu moczówki prostej ośrodkowej i wskazań hematologicznych (N=53) oraz badaniach z zastosowaniem desmopresyny do wstrzykiwań o stężeniu 15 μg/ml (n=76), w połączniu z danymi uzyskanymi po wprowadzeniu produktów leczniczych z desmopresyną do obrotu. Działania niepożądane zgłaszane wyłącznie po wprowadzeniu do obrotu zostały dodane w kolumnie: częstość „Nieznana”. Poniższa tabela przedstawia częstość zgłaszanych działań niepożądanych. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości i klasyfikacji układów i narządów. Kategorie częstości są definiowane zgodnie z następującą konwencją: Często (≥1/100 do <1/10); Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); Bardzo rzadko (<1/10 000) i Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 1. Częstość zgłaszanych działań niepożądanych (badania kliniczne, zgłoszenia spontaniczne, w tym z literatury medycznej)

4.9. Przedawkowanie

Objawy: Przedawkowanie produktu leczniczego Minirin roztwór do wstrzykiwań prowadzi do wydłużenia czasu działania ze zwiększonym ryzykiem zatrzymania wody i hiponatremii. Leczenie: Leczenie hiponatremii powinno być zindywidualizowane i może obejmować przerwanie leczenia produktem leczniczym MINIRIN, ograniczenie podaży płynów i leczenie objawowe.